Ef þú ert kona þá ert þú óheppinn.  En sennilega veistu nú þegar af því.  Ef þú ert hins vegar ung stúlka þá áttu eftir að komast að því.  Ég vil þó taka það fram að það sem hér er ritað eru skilningur minn á lífi kvenna samkvæmt á þeirri umræðu sem almennt á sér stað.  Hér fyrir neðan eru nokkur dæmi.

#1  Starfsframi.

Samkvæmt því sem mér skilst þá eiga konur að ná frama í starfi, hvort sem þær vilja eða ekki.  Kona má á engan hátt virða þá hugmynd sína að hún vilji vera heimavinnandi húsmóðir í framtíðinni.  Ef kona telur sig hafa þessa hugmynd þá er það yfir leitt vegna a) hún er heimsk, b) einstaklingur af hinu kyninu hefur plantað þessari hugmynd hjá henni til að nýta hana sem vinnu og leikdýr á heimilinu, c) hún fæðst fyrir 40 árum, dáið, verið fryst og síðan affryst og vakin til lífs.  Ef kona sækist ekki eftir frama í starfi er hún að svívirða baráttu rauðsokkna í áratugi.

#2  Barneignir.

Kona skal ekki eignast of mikið af börnum og skal hún alls ekki taka lengra fæðingarorlof en barnsfaðir hennar hvort sem hún vill það eða ekki.  Eins og loforð stjórnmálaflokkanna sýna þá er ætlast til þess að barninu verði komið fyrir sem allra fyrst á viðunandi uppeldisstofnun (leikskóla).

#3  Útlit.

Kona skal ávalt líta sérstaklega vel út.  Ekki fyrir maka sinn eða aðra karlmenn heldur til þess að sýna öðrum konum fram á að hún geti það.  Útlit konu skal taka mið af lífaldri hennar að frádregnum tuttugu árum hið minnsta.  Reglulega skal hún láta sprauta í sig efnum sem slétta úr andliti hennar og fylgja skal reglum um lágmarks barmris og fylla í ef á vantar með hæfilegu magni af sílikoni.  Taki aftur á móti karlmaður eftir góðu útliti hennar með athugasemdum eða flauti skal því undir eins tekið sem viðbjóðslegum karlrembuhætti.

En hið undarlega er að skoðanakannanir hafa sýnt fram á hið gagnstæða.  Fjölmargar konur vildu eiga þann valkost sjálfar hvort þær ynnu heima eða ekki og oft er það fjárhagsstaða sem kemur í veg fyrir það.  Einnig hefðu fjölmargar konum viljað að karlmaðurinn ynni heima, gallinn er hinsvegar sá að þá líta aðrir á hann sem gólftusku kvenna eða laumuhomma sem sökum aumingjaskapar þorir ekki út úr skápnum, eingin kona getur átt slíkan einmann.

Einnig hefðu margar konur viljað vera með nýfæddum börnum sínum eins lengi og mögulegt er en á það er litið hornauga því þær konur eru að fyrirgera þeim rétti sem rauðsokkur hafa barist fyrir í marga áratugi.  

Er málið kannski að það versta sem komið hefur fyrir konur eru rauðsokkur, jafnréttisteprur og svo...  þær sjálfar?

Ps: á heimili mínu hefur verið stofnað til veðmáls um hversu margar skoðanir munu koma við þessari grein.

Það er gott að búa í Kópavogi, segir Gunnar Byrgisson.  Í Reykjavík þrífur borgarstjórinn borgina hátt á lágt sjálfur og næstum aleinn, því hlýtur að vera gott að búa í Reykjavík.  Í Hafnarfirði fá íbúarnir að ráða hvort rótgróin fyrirtæki í bænum fái að stækka og dafna eða megi hundskast burt, því hlýtur að vera gott að búa í Hafnarfirði og fá að ráða svona miklu.

Í Mosfellsbæ aftur á móti er stefnan að fækka öryrkjum og fólki í fjárhagsvanda.  Ef þú getur ekki lagt til hliðar þá hefur þú ekki efni á því að búa í Mosó, þannig að það er gott að búa í Mosó fyrir snobbara og nýríka.

í fréttum í dag var sagt frá stúlku sem er einstæð tveggja barna móðir og auk þess öryrki og hafði verið þeirrar gæfu aðnjótandi að fá leiða íbúð hjá bænum.  Stúlkunni hafði aftur á móti verið sagt upp vegna þess hún hafði ekki lagt í sparnað af því fé sem hún hafði milli handanna meðan hún leigði af bænum.  Stúlkan skuldar samt um fjögurhundurð þúsund krónur sem hún hefur verið að greiða niður.  Væri ekki nær að stúlkan kláraði að greiða sínar skuldir svo hún gæti fyrir alvöru farið að spara?  Er ekki hennar fé betur farið þannig?

Á heimasíðu Mosfellsbæjar undir fjölskyldusviði segir orðrétt:

“Markmiðið með þjónustu á sviði félagslegra húsnæðismála er að stuðla að því að íbúar geti búið við öryggi í húsnæðismálum”

Best væri að Bæjarstjórinn sem búin var að lofa þessari stúlku endurnýjun á leigusamning gengi í að ljúka þessu máli strax á miðvikudaginn og það fyrir hádegi.  Biðja síðan stúlkuna opinberlega afsökuna.  Svona myndi Villi Góði aldrei gera.  Hann væri fyrstu manna á svæðið og myndi sópa stéttina hjá henni í leiðinni.  

Það er ekki gott að búa í Mosó fyrir fátæka.

Eftirfarandi útskýringu orðabókar á orðinu útilega er svohljóðandi

“Það að liggja úti, sofa undir beru lofti eða í tjaldi”

Að vísu var þessi orðabók gefin út árið 1963 og þar sem ég hafði ekki nýrri útgáfu við höndina veit ég ekki hvort breyting hafi orðið.  Þegar ég ólst upp var orðið útilega notað um þegar tjalda átti gamla góða Seglagerðartjaldinu og fjölskyldan svaf í svefnpokum á þunnum dýnum eða jafnvel á engum dýnum.  í dag er orðið útilega enn notað þó svo að við séum að fara með tjaldvagninn, fellihýsið já eða jafnvel hjólhýsið.

Í dag sofa fáir í tjöldum en því mun fleiri í felli- eða hjólhýsum.  Aðbúnaður fyrir útilegufara hefur því breyst til muna á örfáum árum.  Engin er maður með mönnum nema hann hafi sér  svefnaðstöðu, borðkrók og eldunaraðstöðu, nú ekki þykir verra ef góð hljómflutningstæki og grillið fylgi með.  Örbylgjuofninn er sumum ómissandi og sjónvarp, afruglarinn, leikjatölvan og salerni.  Ég sé ekkert að þessu ef þetta verður til þess að fjölskyldan fari saman, hún er jú saman með mun færri fermetra en heima hjá sér og því nær hvort öðru.  Það sem ég aftur á móti hefði viljað sjá er annað orð en útilega.  Mér þætti vænt um að fá athugasemdir frá ykkur en hér eru nokkrar tillögur.

Húslega

Vagnlega

Hjóltjaldalega

Innilega.

Sumarinnilega

Vagnaferð

Kannski er orðið útilega í lagi en það væri samt gaman að heyra hvort ykkur dettur eitthvað sniðugt í hug.

Sælir lesendur góðir og gleðilegt sumar.  Margt bendir til þess að þetta verði gott sumar. Sumar og vetur frusu allvel saman sem bendir til verðrið verði okkur hliðstætt þetta árið. Nú svo má ekki gleyma því að kosningar eru eftir 14 daga og samkvæmt skoðanakönnumun þá viðist þetta allt vera í lagi, ennþá að minnsta kosti.  Svo má ekki gleyma að tólf dagar er þar til undanúrslit í evrópsku söngvakeppninni þar sem Eiríkur Hauksson mun að sjálfsögðu vinna stórsigur og koma okkur í úrslitakeppnina.

Fyrst þetta stefnir í svona frábært sumar er spurning hvort maður eigi ekki að leggja í svona eina rauðvínslögun, ekki það að ég sé mikill rauðvínssullari heldur er bara svo gaman að dunda við þetta.

Svo meðan ég man.  Svakalega hefur þetta verið mikil tiltekt hjá honum Villa borgarstjóra.  Ég sá auglýsingu í blaðinu í dag þar sem hann fann lóðir fyrir allt að 1.500 íbúðir og ætlar að selja okkur á næstu árum.  Þetta kallar maður vorhreingerningu.

Undanfarið hefur umræðan um barnaperra verið mikil enda ekki að undra.  Þættir eins og Kompás hefur loks opnað augu almennings á þessu vandamáli þó deila megi um aðfarir sem þar eru notaðar.

Sjálfur tel ég þessar aðfarir varasamar og var fréttaflutningur dagsins ekki til að draga úr þeirri skoðun minni. 

Í fréttum var sagt frá piltum sem kærðir hafa verið til lögreglu fyrir að birta mynda af manni á síðunni með þeim formerkjum að hann sé barnaperri.  Þeir eiga að hafa útbúið gildru svipaða þeim sem Kompás gerðu.  Settu auglýsingu á netið þar sem leit út fyrir að ung stúlka væri að leita eftir karlmönnum og þegar þeir svöruðu voru þeir beðnir um að senda af sér mynd.  Ekki virðist hafa verið kannað, ef þá  hægt, hvort um mynd af hinum raunverulega “perra” væri að ræða eða ekki.  Einn aðili hefur þegar kært fyrir að mynd af honum hafi birst þar.  Svo er það hin hliðin, ef Kompás þátturinn hefði ekki verið gerður væri þessi umræða þá til.

En hvað er til ráða.  Í útvarpinu hafa verið margir þættir þar sem almenningur hefur hringt inn og lýst skoðunum sínum á því hvað gera skuli.  Sumir vilja vana þessa einstaklinga, aðrir vilja loka þá inni til lífstíðar og svo koll af kolli.  Ekki þýðir að vana þá, það eitt breytir ekki lönguninni.  Einnig hefur löngum verið vitað að gamlir graðhestar sem hafa verið geltir halda flestir áfram að hamast á merunum.  Ekki get ég séð að hægt sé að setja þessa aðila á lyf, hver á að fylgjast með að þeir taki lyfin.  Ég sé ekki aðra lausn en að byggja eins konar réttargeðdeild þar sem þessum einstaklingum er komið fyrir.  

Hvað svo sem verður þá er á hreinu að eitthvað þarf að gerast strax, við erum þarna með einstaklinga sem eru með sjúka sál og það að setja þá í fangelsi mun aldrei breyta þeim, þegar við hleypum þeim út aftur þá hlýtur að vera spurning um tíma hvenær þeir fara aftur í sama farið.  Eitt er þó á kristal tæru. Ekkert er eins gott eins og opin umræða og að fólk sé meðvitað um það umhverfi sem börnin þeirra eru í.

Hafið góðar stundir.

Ps. Nú ertu búin að lesa þetta og þá er mál að koma með álit

Esjan er orðin hvít niðurundir miðjar hlíðar.  það er ekki um að villast, það er komið haust.  Furðulega seint þó.  Einnig er merkilegt hversu lengi trén halda laufum.

Ég ætla þó ekki að skrifa um haustið.  Í raun ætla ég ekki að skrifa um neitt.  Fannst bara rétt að setja eitthvað svona rétt til að benda á að ég sé á lífi og enn sé von að ég muni skrifa eitthvað síðar.  

Ég á bara svo erfitt með að finna mér umfjöllunarefni þessa dagana.  Hvernig væri að þið gefið mér nokkrar hugmyndir.  Eitthvað sem er skemmtilegt.  

Nú er greinilega gúrkutíð hjá fréttamönnum.  Aðalfréttaefni þessa daganna eru Íslenski glæpamenn eða rónar í vanda á erlendri grundu.  Íslending hrint fyrir lest í Köben.  Jú auðvitað er þetta fréttaefni nema hvað þessi ólukkulegi einstaklingur er húsnæðislaus róni sem ekki sér ástæðu til að taka sig til í andlitinu, fá sér vinnu og lifa eins og góður og gildur þjóðfélagsþegn.  Er þetta virkilega það sem við viljum að börnin okkar horfi á.  Viðtal við einstakling sem lifir á götum Kaupmannahafnar og lætur bara nokkuð vel að því.  Hefur það bara gott.  Kemst í sturtu þegar hann þarf og virðist bara nokkuð ánægður.  Frábærlega uppbyggjandi sjónvarpsefni. 

Og svo þessi í Brasilíu eða hvar það var sem honum hafði nú verið stungið inn fyrir eiturlyfjasmygl.  Hvern andskotann er hann að barma sér.  Hræddur um að drepast í fangelsinu.  Hvað ætli þarlend yfirvöld hafi bjargað mörgum mannslífum með því að taka hann.  Ef ég man rétt þá var hann eð tuttugu kíló af einhverjum ósómanum.  Hvað hélt hann að þarna væri farið með glæpamenn eins og á Íslandi, skammaðir og hent svo aftur á götuna.  Svo vill fjölskyldan ekki tala við hann!  Og hann sem hefur það svo slæmt.  Sennilega hefur þetta verið ágætis drengur á sínum tíma en hann er ekkert barn og valdi sér þessa leið í lífinu og nú verður hann bara að taka afleiðingunum.  Ég get vel skilið fjölskyldu hans.  Það eina sem ég er hræddur um er að einhverju möppudýrinu hjá Utanríkisráðuneytinu detti sú vitleysa í hug að fá drenginn framseldan til Íslands.  Því miður allt fullt.  Nýlega var í fréttum að fangelsi landsins væru full og ekki hægt aðsetja fleiri fanga inn bili.  Glæpamenn kvótinn er búinn í bili, vinsamlegast látið ekki ná ykkur fyrir en losna fer um pláss.  

Það er kannski ekki skrítið að Dómsmálaráðherra skuli ekki vaða í dópsala að meiri áhuga en raun ber vitni.  Nú er spurning hvort við verðum ekki að slaka aðeins á löggjöfinni.  Fækka refsidögum afbrota.  Það er sennilega ódýrara en að byggja nýtt fangelsi.  Saksóknari ríkisins hefur heldur engan tíma til að sinna svona almennum glæpamönnum .  Nú eru það hvítflibbar sem eru eftirsóttir á þeim bæ.  Það að auki er sennilega ekki pláss fyrir fleiri sakamál í hillum saksóknara.  Mér hefur skilist á fréttum undanfarinna ára að kostnaður við gögn vegna Baugsmálsins  hafi haldið uppi stórum hluta prentstéttarinnar.  Ætli sölumenn prenthylkja hafi ekki verið eins og köttur í kringum heitan graut fyrir utan dyr Saksóknara.   

Æi hvað er svona almennur skattborgari eins og ég að barma mér.  Ég tek líka þátt í leiknum.  Með því að greiða mína skatta þá tek ég þátt í kostnaði ríkisins við Baugsmálið og með því að versla við Bónus þá hjálpa ég Jóhannesi við að borga lögmönnum sínum og þannig jafnast þetta allt smá saman út.  

En get ég tekið beina afstöðu í þessu máli?  Með því að versla ekki við Baugs fyrirtækin þá get ég tekið afstöðu með ríkissaksóknara og Jóhannes getur ekkert gert í því.  Með því að hætta að greiða skattana og taka þannig afstöðu með Jóhannesi gegn ríkisskattstjóra þá sækir hann mig til saka og stingur mér inn.  Nei ég held bara áfram að vera þessi góði og gildi þjóðfélagsþegn, held kjafti og sigli milli skers og báru.  Þeir sletta skyrinu sem eiga það, því miður þá hef ég ekki efni á að sletta þessu litla skyri sem ég á, slíkur var kostnaður ríkisins við Baugsmáli.

Nú líður mér betur.  Búin að blása og tilbúinn að takast á við ný pirrandi mál í fyrramáli.  Mikið er gott að létta svona á sér það sem engin sér og engin heyrir.

Helgin er liðin og ekki bara það heldur er sumarfrí mitt að klárast.  Vinna samkvæmt venju í fyrramálið.  Það er gott að koma aftur reglu á hlutina.  Auðvitað er frábært að vera í fríi en þegar maður eins og ég hef tekið þrjár vikur samfleytt, sem ég man ekki eftir að hafa gert áður, þá kemur upp einskonar söknuður í regluna og venjuna sem fylgir því að mæta til vinnu á hverjum virkum degi. 

Sumarfríið er þó búið að vera gott.  Mikið hefur gengið á og stoltur hef ég upplýst tvo glæpi og frúin ein.  Já samtals hefur fjölskyldan upplýst þrjá glæpi á meðan ég var í sumarfríi. 

Fyrsti glæpurinn var þó upplýstur á föstudegi fyrir þremur vikum síðan, daginn sem ég var að fara í frí.  Yngri sonur okkar ásamt vini sínum voru að fylgjast með út um gluggann þegar þeir sáu ungan pilt, rétt um fimm ára, dunda sér við að saga með viðarsög í gamla bílinn okkar.  Þeir létu umsvifalaust vita og hlupu svo á undan frúnni hratt niður tröppurnar og afvopnuðu drenginn.  Frúin kom svo á eftir og gerði “sönnunargagn A” upptækt.  Hún spurði piltinn hverju þetta sætti en hann vissi það ekki, yppti bara öxlum og horfði yfir verk sitt.  Ég skal ekki segja hvort hann hafi verið stoltur en allavega fannst mér hann hafa verið nokkuð duglegur.  Náði að rispa allar fjórar hurðir bílsins og sagað í vindskeiðina á skottlokinu.  Ekki er þar með allt upptalið heldur hafði hann líka farið höndum með sögina á bíl foreldra sinna.  Ég er viss um að þegar þessi drengur vex úr grasi verður hann duglegur til vinnu.  Frúin hringdi svo í lögregluna eftir að hafa látið mig vita og á málið var gerð skýrsla.  Þar sem þetta voru nokkuð miklar skemmdir vildi ég fá þær bættar og í næstu viki fæ ég niðurstöðu frá tryggingarfélaginu. 

Glæpur tvö var svo upplýstur um síðustu helgi.  Við erum tveir hér í stigaganginum sem höfum lagt mikla vinnu í að girða garðinn.  Samtals grafið 24 holur sem hver um sig er rúmur metri á dýpt í grýttum og leiðinlegum jarðvegi.  Efnið í þessa girðingu kostar um 250.000 krónur og vönduðum við því til verka eins og best var á kosið.  Nokkrir dagar liður og strax búið að brjóta úr girðingunni.   Ekki vorum við par hrifnir að þessu uppátæki og ákváðum að fylgjast með þessu máli nánar.  Svo leið og beið, héldum við ótrauðir áfram við að girða og vöktuðum vetfang glæpsins.  Fór svo að girðingin var brotin á fleiri stöðum og varð ég farin að hugsa hvort þessi girðing hefði verið vitleysa, og það eftir alla þessa vinnu.  Í hádeginu einn daginn stóð ég út á svölunum í símanum þegar ég sé þrjár systur ganga eftir stígnum meðfram girðingunni.  Sé ég svo hvar ein þeirra sparkar í girðinguna og brýtur úr henni.  Auðvitað gargaði ég upp “hvern andskotann ertu að gera þarna stelpuskjáta”, hún horfir upp með skelfingarsvip og hlaupa þær svo allar á braut.  Stelpuna þekkti ég úr næsta stigagangi og heimsótti móður hennar ásamt samsmiði mínum.  Móðirin yppti öxlum og sagði “þið vitið hvernig þessir unglingar eru, vilja sýnast töff, ég hef enga stjórn á þeim”.  Þið getið rétt ímyndað ykkur hversu ánægður ég var þegar hún bætti við að hún væri að flytja fljótlega.  Bað hún svo um að henni yrði sendur reikningur sem og verður gert.  

Glæpur þrjú varð svo á föstudaginn síðasta.  Ég var út í glugga að fylgjast með, ekki vanþörf á, sé ég hvar tíu ára gutti úr blokk hér rétt hjá labbaði ásamt minni dreng inn á bílastæðið tálgandi spýtu.  Hann stöðvar svo við bíl eldri konu sem býr í sama stigagangi og ég og er eitthvað að vesenast með hnífinn í bílnum.  Ekki vildi ég trúa því að hann væri að skemma bílinn og ákvað að líta á bílinn og sjá hvort eitthvað sægist á honum.  Síminn hringdi, það var Sverrir sem bað mig um að hjálpa sér bera þvottavél.  Um leið og ég fór út sá ég mér til armæðu að drengstaulinn hafði rispað bílinn á tveimur stöðum.  Þegar ég kom til baka úr þvottavélaburðinum og var að renna inn á bílastæðið sá ég hvar drengurinn var að koma ásamt þessum litla vini sínum.  Ég kallaði á hann og sagði honum frá því að ég hefði séð til hans, í rólegheitum útskýrði ég fyrir honum að þetta væri kallað eignarspjöll og væri ljótur leikur.  Honum var brugðið og greinilega leiður yfir þessum verknaði sínum en ég lét hann vita að þar sem ég hefði séð til hans yrði ég að láta eigandann að bílnum vita.  Það síðasta sem ég vissi er að hringja átti í föður drengsins.

Já ég er fegin að fara að vinna, þetta er að verða fullt starf að hlaupa svona á milli glugga.

Hvað er með börn í dag,  Elsti gerandinn er stúlkan sem braut girðinguna rétt tólf ára gömul, það er valla að hún sé orðin unglingur.  Ef þetta er kynslóðinn sem er að alast upp í hverfinu þá held ég að framtíðin sé ekki björt.  Við hjónin höfum rætt þessi mál við okkar börn og útskýrt fyrir þeim hvaða afleiðingar það hefur að skemma eignir annarra og hvaða afleiðingar það hefur.  Við höfum útskýrt fyrir þeim hversu miklu máli það skipti að koma vel fram og af kurteisi.  Ég vil að mottó okkar barna sé “komdu fram við aðra eins og þú vilt að aðrir komi fram við þig!”.  Hvort það ber árangur það verður tíminn að leiða í ljós.

Þá er komið að því að hefja skriftir.  Það er ekki seinna vænna ef maður á að fylgja tímanum.  Allir sem vettlingi geta valdið eru skrifandi á netið og ekki getur maður verið minni maður.  Þetta er annars merkilegur miðill, þessar “Blogg” síður.  Með því að slá inn einhverju á leitarsíðum er hægt að detta inn á síður fólks sem maður kann engi deili á og á sennilega aldrei eftir að hitta en samt lesið þeirra dýpstu hugsanir.  Jafnvel gefið sín eigin “komment” á þeirra skrif.  Það er sérstaklega gaman að sjá hversu margi skemmtilegir pennar eru þarna úti.  Ég held að þetta sanni það að við gætum átt mun fleiri skemmtilega rithöfunda í jólabókaflóðinu.  Um daginn datt ég inn á síðu hjá einhverjum að norðan sem birti smásögu eftir sig sem mér fannst sérlega skemmtileg en auðvitað gleymdi ég um leið nafninu á síðunni, annars hefði ég bent ykkur á hana hér.